Η Ταυτότητα της μέρας…

Βιβλίων Γη

ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΦΕΒΡΟΥΡΙΟΥ Παγκόσμια ημέρα της Ερυθράς Χειρός.

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη

Η Ημέρα της Ερυθράς Χειρός ή Ημέρα του Κόκκινου Χεριού, γιορτάζεται με εκδηλώσεις ανά τον κόσμο, εδώ και 20 χρόνια, στις 12 Φεβρουαρίου. Σκοπό έχει να αφυπνίσει και να καταγγείλει το θλιβερό φαινόμενο να στρατεύονται παιδιά, παρά τη θέλησή τους σε πολέμους και ένοπλες συγκρούσεις.

“Σήμα” της ημέρας είναι μία κόκκινη παλάμη που περικλείει το λευκό σχήμα ενός παιδιού- στρατιώτη. Το κεντρικό σύνθημα είναι «δείξε ένα κόκκινο χέρι», με άλλα λόγια «βάλε ένα τέλος», (από το κόκκινο χέρι που είναι βουτηγμένο στο αίμα αλλά και από το κόκκινο χρώμα του “απαγορεύεται”).

Το φαινόμενο των ανήλικων στρατιωτών συνιστά τη χειρότερη μορφή παιδικής κακοποίησης. Σε πολλές χώρες της Αφρικής όπως Κονγκό, Ρουάντα, Ουγκάντα, Σουδάν, Ακτή Ελεφαντοστού, αλλά και στις Φιλιππίνες, τη Βιρμανία και την Κολομβία το φαινόμενο των παιδιών- στρατιωτών είναι εκτεταμένο. Υπολογίζεται ότι ο αριθμός τους ανέρχεται σε πάνω από 300.000 , με το ένα τρίτο από αυτά, να είναι κορίτσια, τα οποία είτε συμμετέχουν άμεσα στις μάχες, είτε έμμεσα, σαν μεταφορείς, αγγελιοφόροι, ανθρώπινες ασπίδες και σε άλλες παράπλευρες δραστηριότητες.

Όταν δεν αναγκάζονται να εμπλέκονται σε μάχες, τα παιδιά αυτά ασκούν χρέη ανιχνευτών, μαγείρων, ή στέλνονται να μαζέψουν ξύλα. Ορισμένα κορίτσια εξαναγκάζονται να “παντρευτούν” μαχητές, ενώ αγόρια και κορίτσια αδιακρίτως, υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση.

unicef

Sε ακραίες περιπτώσεις, παιδιά χρησιμοποιούνται σαν “ανθρώπινες ασπίδες”, ή μετατρέπονται σε βομβιστές- καμικάζι και στέλνονται να ανατιναχθούν ανάμεσα στα πλήθη. Πολλές οικογένειες παραχωρούν έναντι αμοιβής και παρά τη θέλησή τους, τα παιδιά τους στους ισλαμιστές. Σε σχέση με τους ενήλικες στρατιώτες, τα παιδιά “κοστίζουν” πιο λίγο, δεδομένου ότι τρώνε λιγότερο και είναι πιο εύκολα στον χειρισμό. Κάποια από αυτά στρατεύονται μετά από χορήγηση ναρκωτικών, ώστε να έχουν περισσότερο θάρρος.

Βιβλίων Γη

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι το γεγονός, ότι όσα παιδιά έζησαν ως ανήλικοι στρατιώτες είναι “σημαδεμένα” για ολόκληρη τη ζωή τους. Όπως τονίζουν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, μελέτες αποδεικνύουν πως η ψυχική διαταραχή και οι ψυχικές αρρώστιες, σχετίζονται με την ανικανότητα των παιδιών να προχωρήσουν σε συμφιλίωση με τον εχθρό. Αποτέλεσμα αυτού είναι να μην αποδέχονται μία σταθερή και μακρόχρονη ειρήνη.

«Όταν μεγαλώσω, θα οργανώσω μία συμμορία και θα πάρω εκδίκηση για λογαριασμό του πατέρα μου», αναφέρει στο BBC ο 12χρονος Asif από το Αφγανιστάν.

Τα ψυχολογικά τραύματα δεν είναι δυστυχώς τα μόνα σημάδια που αφήνει πίσω της μία τέτοια στρατολόγηση των παιδιών. Μετά από μία τέτοια σκληρή εμπειρία, η αποστρατεία, ο αφοπλισμός και η κοινωνική επανένταξη δεν είναι απλή υπόθεση… Πολλά παιδιά δεν επιθυμούν να επιστρέψουν στην οικογένειά τους, επιλέγοντας να γίνουν μόνιμοι στρατιώτες, θεωρώντας πως είναι ένα κανονικό επάγγελμα. Άλλωστε η ζωή με ένα όπλο στο χέρι, σε κάποιες κοινωνίες έχει και τα καλά της. Είναι ευκολότερο να κλέψεις μία αγελάδα, από το να την αγοράσεις ή να την εκθρέψεις.

Η Ημέρα της Ερυθράς Χειρός καθιερώθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2002, όταν τέθηκε σε ισχύ η “Συνθήκη του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των παιδιών στις ένοπλες συγκρούσεις”. Η Ελλάδα επικύρωσε τη συνθήκη στις 22 Οκτωβρίου 2003. Ο “Συνασπισμός για τη μη χρησιμοποίηση παιδιών ως στρατιωτών” που εδρεύει στο Λονδίνο και έχει την πρωτοβουλία των εκδηλώσεων, περιλαμβάνει στους κόλπους του οργανώσεις όπως η “Διεθνής Αμνηστία” και το “Παρατηρητήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου” και συνεργάζεται με την UNICEF, τον διεθνή Ερυθρό Σταυρό και τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας.

Βιβλίων Γη

Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη

Σχετικά Άρθρα