ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ 2022

Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη Κυριακή 27 Μαρτίου Τον Αμερικανό σκηνοθέτη θεάτρου και όπερας και διευθυντή φεστιβάλ, Peter Sellars, επέλεξε φέτος το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, για τη συγγραφή του Μηνύματος για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2022. Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2022. Αγαπητές φίλες / Αγαπητοί φίλοι, Καθώς ο κόσμος κρέμεται ώρα την ώρα, λεπτό το λεπτό, σταγόνα τη σταγόνα από την καθημερινή μετάδοση ειδήσεων, θα μου επιτρέψετε να προσκαλέσω όλους εμάς, ως δημιουργούς, να εισέλθουμε στο δικό μας πεδίο, τη δική μας σφαίρα και προοπτική του…

ΠΑΤΡΙΚ ΖΙΣΚΙΝΤ: Το Άρωμα

Πάτρικ Ζίσκιντ, Το Άρωμα

Γράφει η μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη Στις 26 Μαρτίου του 1949 γεννήθηκε ο Γερμανός συγγραφέας Πατρίκ Ζισκίντ (Patrick Züskind) στο Άμπαχ της Βαυαρίας. Σπούδασε μεσαιωνική και σύγχρονη ιστορία στο πανεπιστήμιο του Μονάχου. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με ένα μεταπτυχιακό στο πανεπιστήμιο της Εξ-ον-Προβάνς, επαρχία της Προβηγκίας (που ήταν κέντρο παραγωγής της Γαλλικής αρωματοποιίας). Εκεί έκανε τις έρευνές του για το μυθιστόρημα που θα τον έκανε αργότερα διάσημο στον κόσμο της παγκόσμιας λογοτεχνίας, “Το Άρωμα”. Έχει γράψει διηγήματα, μυθιστορήματα και συνεργάζεται με πολλά έντυπα ως δημοσιογράφος, ενώ γράφει επίσης σενάρια για τον κινηματογράφο.…

Σάρα Μπερνάρ: Ο πρώτος Άμλετ του κινηματογράφου ήταν γυναίκα…

Βιβλίων Γη

Γράφει η Σοφία Σιγάλα Ήταν η ηθοποιός που θεωρήθηκε η μεγαλύτερη όλων των εποχών όταν, τον 19ο αιώνα, τη θαύμαζε όλος ο κόσμος, οι παραστάσεις της ήταν μοναδικές και οι περιοδείες της σε όλες τις γωνιές της γης ξεσήκωναν το κοινό που την παρακολουθούσε. Η γέννησή της αλλά και η πορεία της επεισοδιακή. Η Σάρα Μπερνάρ μάγευε, καθήλωνε όποιον την έβλεπε. Ήταν από τις πρώτες ηθοποιούς που αγκάλιασαν τον κινηματογράφο στη γέννησή του μόλις το 1899. Στην ιστορία του 19ου αιώνα της Γαλλίας είναι η μοναδική γυναίκα που ζει μια…

1821: Η Ελληνική Επανάσταση μέσα από τη μουσική και το τραγούδι.

Βιβλίων Γη

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου–Τρουλάκη Η Επανάσταση του 1821 έδωσε έμπνευση στη λαϊκή παραδοσιακή μουσική και στη σύγχρονη μουσική και στιχουργική. Έννοιες όπως αγώνες, φόρος αίματος, θυσία, αγώνας, ανδρεία, τόλμη και επανάσταση αποτέλεσαν το θέμα τραγουδιών της κλεφτουριάς αλλά και σύγχρονων. Καμιά επανάσταση, ούτε στην τέχνη, ούτε στην ζωή, δεν έχει περισσότερες ελπίδες επιτυχίας, από ‘κείνη που χρησιμοποιεί για ορμητήριό της την παράδοση Οδυσσέας Ελύτης Τα ανδραγαθήματα των ηρώων της επανάστασης ήταν αγαπημένο θέμα των τραγουδιών: «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε…

ΠΙΕΡ ΟΓΚΥΣΤ ΡΕΝΟΥΑΡ (1841- 1919): Η ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΘΗΚΗ

Ρενουάρ

Γράφει η Dimitra Papanastasopoulou Μεταξύ 1907 και 1910 ο Ρενουάρ ζωραφίζει την Γκαμπριέλ σε μια σειρά από πίνακες, ντυμένη με φαρδιά διάφανα καφτάνια, ανοιχτά στο στήθος, μ’ ένα τριαντάφυλλο στα μαλλιά ή στο χέρι, μπροστά σε αόριστο φόντο. Το τριαντάφυλλο αποτελεί σύμβολο της νεότητας του μοντέλου. Πρόκειται για την εξαδέλφη της Αλίν (γυναίκας του Ρενουάρ), που το 1894, σε ηλικία 16 ετών, έρχεται να τη βοηθήσει με την ευκαιρία της γέννησης του Ζαν, δεύτερου γιου του ζωγράφου. Η Γκαμπριέλ θα μείνει στο σπίτι των Ρενουάρ και θα γίνει το αγαπημένο…

Θεόφιλος: Ο «σαλός» φουστανελάς ζωγράφος…

Θεόφιλος

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη Ήταν 24 Μαρτίου του 1934 όταν ο ο Θεόφιλος, ο πιο γνωστός Έλληνας λαϊκός ζωγράφος, βρέθηκε νεκρός στο άθλιο καμαράκι του, στο νησί του την Λέσβο. Η νεκροψία έδειξε ανακοπή καρδιάς, αλλά η φήμη που κυκλοφορούσε ήταν, ότι έπαθε τροφική δηλητηρίαση, λόγω του ότι κατανάλωνε αλλοιωμένα τρόφιμα που τα έπαιρνε ως αμοιβή για τα έργα του. Γεννήθηκε στη Βαρειά της Λέσβου μεταξύ του 1867 και 1870. Ήταν το πρώτο παιδί μιας φτωχής οικογένειας που απέκτησε άλλα επτά στη συνέχεια. Ο πατέρας του ήταν τσαγκάρης και ο…

ΣΤΗΒ ΜΑΚΟΥΙΝ: Ο Papilon, σύμβολο της ελευθερίας, Ο Τόμας Κράουν, ένας γοητευτικός απατεώνας, Ο Βιν, από τους 7 υπέροχους. Μια ζωή σαν Μεγάλη απόδραση…

Στηβ Μακ Κουήν

Γράφει η Σοφία Σιγάλα Στη γειτονιά του Χόλιγουντ είχε το παρωνύμιο «King of the Cool». Και ναι, ήταν ο πιο cool τύπος της εποχής. Στους ρόλους που έπαιζε ήταν σαν να υποδυόταν κάτι από τον χαρακτήρα του. Γοητευτικός, χαρακτηριστικά σαν από κερί πλασμένα, βλέμμα ακαταμάχητο και τα ατίθασα μαλλιά του, μια εικόνα υπέροχη. Παιχνιδιάρικη και σίγουρα όχι του φρόνιμου παιδιού. Το χάρισμα που είχε δεν ξεπεράστηκε ποτέ και κανένας δε θα μπορέσει να τον βγάλει από τη θέση που έχει κατακτήσει. Αν θες πραγματικά να μάθεις τι σημαίνει ηθοποιία στον…

Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΈΜΟΥ, Κάρλος Ρουίθ Θαφόν.

Η Σκιά του Ανέμου

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη Η Σκιά του Ανέμου εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Ισπανία το 2001 και εξακολουθεί, μετά από 21 χρόνια, να χαρίζει συγκίνηση στους αναγνώστες του. Από τον τίτλο ακόμη ( έχει ο άνεμος σκιά;…) καθώς και από το σημειολογικό εξώφυλλο προϊδεάζει τον αναγνώστη για το πιθανό ύφος του βιβλίου. Κατόπιν, διαβάζοντας την περίληψη του οπισθόφυλλου έχει μπει για τα καλά στο πνεύμα της ιστορίας του Θαφόν. Είναι μία συναρπαστική ιστορία, για την εμμονική αγάπη της λογοτεχνίας και των βιβλίων, καθώς και για την αναζήτηση και κατάκτηση του…

Ελένη Δραγάση: Αυτοκράτειρα Παλαιολογίνα, μοναχή, η Αγία Υπομονή…

Ελένη Δραγάση, Αγία Υπομονή

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη Ήταν κόρη του Κονσταντίν Ντράγκαν Ντεγιάνοβιτς (Κωνσταντίνου Δραγάση), ενός από τους πολλούς ηγεμόνες – κληρονόμους του μεγάλου Σέρβου κράλη (βασιλιά) Στεφάνου Δουσάν. Το όνομά της ήταν Ελένη Δραγάση, και αργότερα, σαν σύζυγος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β’ Παλαιολόγου, έγινε η «Ελένη η εν Χριστώ τω Θεώ αυγούστα και αυτοκρατόρισσα των Ρωμαίων, η Παλαιολογίνα». Καταγόταν από βασιλική και ευλογημένη γενιά καθόσον μεταξύ των προγόνων της υπήρξε ο Στέφανος Νεμάνια, Σέρβος βασιλέας που μόνασε με το όνομα Συμεών και ήταν ο κτήτορας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου του Αγίου…

ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΟΥ, ΜΕΡΣΕ ΡΟΔΟΡΕΔΑ

Πλατεία Διαμαντιού

Γράφει η Νατάσα Μουτούση Είναι κατά τη γνώμη μου ένα από τα πιο όμορφα μυθιστορήματα που έχουν εκδοθεί στην Ισπανία μετά τον εμφύλιο. Με αυτά τα λόγια αποχαιρετά τη Μερσέ Ροδορέδα στην εφημερίδα ” El Pais” ο μεγάλος Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό της το 1983,και περιλαμβάνονται στο επίμετρο αυτού του βιβλίου της. Η “ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΟΥ” είναι ένα πραγματικά αξιοπρόσεκτο βιβλίο το οποίο έγραψε η συγγραφέας στη Γενεύη, όπου είχε αυτοεξοριστεί, όταν ξέσπασε ο εμφύλιος στη πολυαγαπημένη της πατρίδα. Αν και μακριά από τον τόπο της, διατηρεί τις…