Η ΚΑΡΑΜΕΛΑ, ΕΛΕΝΗ ΠΡΙΟΒΟΛΟΥ (Νουβέλα)

Η Καραμέλα, Ελένη Πριοβόλου

Γράφει η Νατάσα Μουτούση

Δεν είναι τυχαίο που η Ελένη Πριοβόλου εκπλήσσει θετικά με την «ΚΑΡΑΜΕΛΑ» της. Συμβαίνει με όλα τα έργα της και το βιβλίο αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση. Η ευχάριστη εξαίρεση είναι ότι σε μία νουβέλα με μόλις λίγες σελίδες επιτυγχάνει να καταγράψει κοινωνικά θέματα ευρέως φάσματος και να αποτυπώσει έντεχνα διαπιστώσεις.

Η Φρόξη είναι το υποκοριστικό της Αφροξυλάνθης.«Γεννηθείσα εν Αθήναις το σωτήριον έτος 1936». Με καταγωγή από μία από τις παλαιότερες οικογένειες των Αθηνών και με καταβολές από το Βυζάντιο, βρίσκεται κληρονόμος μίας μεγάλης βιομηχανίας, μίας καραμελοποιίας .Καυχιέται ότι παράγει καραμέλες «υψηλών προδιαγραφών και απαιτήσεων». Δηλώνει ευγενική και αυτάρκης με ανεπτυγμένη την αισθητική, που κυριαρχεί στη ζωή της, απέναντι στην κακοτεχνία που υπάρχει γενικότερα. Αισθάνεται απέχθεια για το χρήμα του οποίου δεν αντιλαμβάνεται την αξία ,πάρα το γεγονός ότι ο πατέρας της το «μάζευε» και η μητέρα της το «ξόδευε», και το θεωρεί «αέρα κοπανιστό».

Ο μπαμπάς της έφτιαχνε σιρόπια και γέμιζε τις καραμέλες, ενώ η Φρόξη παρασκευάζει αποστάγματα από τα φυτά που καλλιεργεί στον κήπο της και με τα αιθέρια έλαια κάνει θαύματα. Θεωρεί τον εαυτόν της Δημιουργό· κάτι σαν Θεό που της δίνει το δικαίωμα να αποδώσει δικαιοσύνη σε έναν άδικο κόσμο. Παραχωρεί η ίδια στον εαυτό της το δικαίωμα να κρίνει και να επικρίνει. Και το κάνει αδίστακτα!

Καραμέλα

Όχι, δεν είμαι δολοφόνος. Απονέμω δικαιοσύνη. Είστε σε θέση να εννοήσετε βαθιά το περί δικαίου αίσθημα; Είναι ένας διαρκής κοχλασμός που δεν με αφήνει να ησυχάσω.

σελ. 76

Δίνει προσωνύμια στις δύο γειτόνισσές της που υποτιμά. Η μία είναι η «Μαντάμ Νεγκλιζέ», λόγω της άτακτης προσωπικής ζωής της που είναι «κοινής ωφελείας». Η άλλη είναι η «Μαντάμ Γκόσσιπ» στην οποία ταιριάζει πιο πολύ το «αγγλιστί» από το «γαλλιστί», αφού είναι κρύα και άνοστη. Και οι δυό χαρακτηρίζονται «περί – οπής κυρίες» απαξιωτικά. Παρασκευάζει, λοιπόν, η Φρόξη το προϊόν της με ένα σκληρό εκμαγείο και τη διαφορά κάνει το μυστηριώδες περιεχόμενο. Συμβολική παραπομπή στον κάθε άνθρωπο που φοράει τη μάσκα του και πορεύεται.

Κοιτάχτηκα στον καθρέπτη. Με κάποια αυταρέσκεια, είναι αλήθεια, αφού είμαι μία ζωγραφιά. Το εκμαγείο της αέναης νεότητας.

σελ. 70
καραμέλα, Ελένη Πριοβόλου

Οι μόνοι φίλοι της ,τα νέα παιδιά που τη βοηθούν με την τεχνολογία, την εμπνέουν να εκπονήσει ένα σχέδιο εξόντωσης βασισμένο σε μία νέα αλχημεία της που την ονομάζει «Ανατροπή», άρρηκτα συνδεδεμένη με το μη αναμενόμενο ανατρεπτικό τέλος…

Η συγγραφέας χρησιμοποιεί μια γλώσσα άλλοτε σκληρή, όπως το εκμαγείο της καραμέλας, και άλλοτε αιχμηρή σαν λεπίδι. Τολμηρή και σαρκαστική! Με ειρωνεία και χιούμορ καυτηριάζει καταστάσεις και αποδομεί πρόσωπα. Θέτει ζητήματα που απασχολούν τον κόσμο μέσα από έναν απολαυστικό αφηγηματικό μονόλογο.

Το βιβλίο «Η ΚΑΡΑΜΕΛΑ» είναι ένα ηθογράφημα χαρακτήρων και μιας ολόκληρης κοινωνίας. Το γενεαλογικό δένδρο της οικογένειας της ηρωίδας έχει αναφορές στην ιστορία της Ελλάδας μέσα από το πέρασμα των χρόνων.

Ένας απέραντος οίκος ανοχής αυτή η χώρα. Και ενοχής!

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Η Νατάσα Μουτούση γράφει κριτικές και απόψεις σε βιβλία μυθιστορηματικής θεματικής και μπορείτε να τη βρείτε στο Facebook πατώντας στον σύνδεσμο εδώ.

Σχετικά Άρθρα