Ο οδηγός που άφησε το τρένο στη μέση του πουθενά, Ελένη Στασινού

Βιβλίων Γη

Γράφει και προτείνει η Μαίρη Κόντζογλου

Πεζογραφία σαν ποίηση. Παραδοξότητα και κοφτερές αλήθειες. Μαγικός ρεαλισμός στην αποθέωσή του. Λυρισμός για να απαλύνει και την πιο σκληρή περιγραφή. Θεωρώ ότι γραφή τόσο ξεχωριστή δεν έχω συναντήσει άλλη φορά. …Ευχή που τη συνόδεψε μέχρι τη στιγμή που μόνη πλέον, στημένη απέναντι σε καθρέπτη, θα ανακάλυπτε λιχνισμένο στο πρόσωπό της ένα δεμάτι ρυτίδες.

Από το οπισθόφυλλο

Ένα βιβλίο – παιχνίδι. Το «κανονικό» ποδηλατεί στον ουρανό. Το έντιμο αυτοαναφλέγεται. Το άνομο δεν προκάμνει να μεταμεληθεί. Και η εντιμότητα, κουρασμένη από την ορθόδοξη εκδοχή της, καταστρέφει – δίχως να νοιώθει την ανάγκη αναδημιουργίας. Ένα βιβλίο που θα μπορούσε να είναι δραματικό. Εάν δεν έκλεινε μέσα του τόση επανάσταση. Δηλαδή, τόση παιδικότητα και τόσο έρωτα.

Μια ιστορία μεταξύ «συνοριοφυλάκων» και «εισβολέων». Όπου συνοριοφύλακες είναι οι νόμοι. Και όπου εισβολείς, όσοι επιδιώκουν την κατάλυσή τους. Οι ίστορες και οι ήρωές τους. Οι απηυδισμένοι απ’ την εγκράτεια γέροντες. Τα αυθάδη στη σοφία τους ανήλικα. Οι πολύχρωμες στη γενναιοδωρία τους γυναίκες.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γκοβόστη

Σχετικά Άρθρα