Η Λυκοφωλιά, Elodie Harper

Βιβλίων Γη

H Σοφία Σιγάλα προτείνει

Δεν έχει κανέναν συμβολισμό η πρώτη επαφή με αυτόν τον τίτλο -κανείς δεν ξέρει την ερμηνευτική του εξέλιξη βέβαια. Το μυθιστόρημα, Λυκοφωλιά, της Elodie Harperείναι μια πρόταση με μεγάλο ενδιαφέρον και σκέψεις παράλληλες, σχετικά με ένα παρελθόν μεταξύ φαντασίας και αλήθειας και ένα παρόν που υπονοείται μέσα από αυτοματοποιημένους συλλογισμούς.

Το Lupanar είναι ένα από τα κτίρια που έχουν διασωθεί στην κατεστραμμένη Πομπηία και ήταν ένα χαμαιτυπείο. Οι γυναίκες που πουλούσαν έρωτα ήταν σκλάβες από τον τότε γνωστό κόσμο. Lupanar σημαίνει λυκοφωλιά και οι γυναίκες του ήταν οι λύκαινες. Ζούσαν σε μικρά δωμάτια, που το καθένα είχε και ένα ζωγραφικό έργο, που ανταποκρινόταν στην επιθυμία και την επιλογή του κάθε πελάτη. Κάποιες από αυτές σώζονται ακόμα και εκτίθενται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης -120- και αποτελούν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για τη ζωή των γυναικών που πουλούσαν έρωτα εκείνη την εποχή.

Με αυτό το θέμα ασχολείται το μυθιστόρημα της Ellodie Harper, Λυκοφωλιά, και δηλώνω ενθουσιασμένη από τη μέχρι τώρα ανάγνωση! Ένας κόσμος, που υπήρξε κάποτε, αναγεννιέται μέσα από την αφήγηση που αφορά τις λύκαινες αυτού του σπιτιού -κάποιες από τις ηρωίδες είναι πραγματικά πρόσωπα- ενώ αναβιώνει την πόλη, τον τρόπο διαβίωσης, τις κοινωνικές και ηθικές συνθήκες που τη διέπουν, την πολυπολιτισμικότητά της και χαρακτήρες που θα μπορούσε ένας περιηγητής να γνωρίσει.

Η ιστορία είναι θαυμάσια και σε μαγνητίζει από την πρώτη σελίδα. Εμπλέκεται η φαντασία με την αλήθεια και το αποτέλεσμα είναι ένα εμπνευσμένο λογοτεχνικά κείμενο.

Οι ιστορίες έχουν δύναμη, είτε τις πιστεύουμε είτε όχι.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάκτος

Σχετικά Άρθρα