Το Πανδοχείο, Δέσποινα Χατζή

Βιβλίων Γη

Γράφει η Νατάσα Μουτούση

Η στόχευση της Δέσποινας Χατζή να δημιουργήσει ένα πλήρες από κάθε οπτική ανάγνωσμα και να περάσει την αληθινή ιστορία μέσα από μία εμπνευσμένη μυθιστορία, που έχει τον πρώτο λόγο, έχει στεφθεί με απόλυτη επιτυχία. Με μία γοητευτική τεχνική και με μία διττή αφήγηση συνδέεται το παρελθόν με το παρόν σε μία ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα ιστορία.

Βιβλίων Γη

Ο αναγνώστης παρακολουθεί, στον πρώτο χρόνο, τη ζωή της έφηβης Αντονέλλας Ιωακειμίδη στην Αθήνα, τα χρόνια της Γερμανικής κατοχής. Μεγαλώνει σε μία εύρωστη οικονομικά οικογένεια, με τον δικηγόρο πατέρα της Αριστείδη να κυριαρχεί με τις αταλάντευτες απόψεις του στα αδέλφια του και με τη δεσποτική συμπεριφορά στη δική του οικογένεια. Συνεργάζεται στενά με τους Γερμανούς κατακτητές αποκομίζοντας προσωπικά οφέλη. Η σύζυγός του ,η Βασιλική, αν και υποταγμένη στον ανδροκρατούμενο κοινωνικό ιστό της εποχής, μεταπηδά από την αυταπάτη στην επίγνωση της κατάστασης και πληγώνεται βαθιά. Αρχοντική Αιγυπτιώτισσα, με πνευματική καλλιέργεια και συναισθηματικό εσωτερικό πλούτο, διατηρεί άσπιλη την υπόληψή της και ακολουθεί τις προσταγές της ψυχής της. Ανακαλύπτει διόδους κοινωφελούς προσφοράς και ανταποκρίνεται με ευαισθησία. Διαπαιδαγωγεί κατάλληλα την κόρη της, την Αντονέλλα, η οποία κληρονομεί τα χαρίσματα της μητέρας της και πικραίνεται από την επονείδιστη δράση του πατέρα της. Τα λόγια του υπερήλικα παππού της Αντονέλλας, πριν φύγει από τη ζωή, ηχούν στα αφτιά της εγγονής του:

Να φύγεις από δώ, παιδί μου, ν’ ανοίξεις τα φτερά σου και να φύγεις μακριά πριν προλάβουν να σε μάθουν να σκέφτεσαι με αριθμούς.

Αυτή τη συμβουλή θα ακολουθήσει η Αντονέλλα όταν γνωρίσει τον καρμικό έρωτα της ζωής της στο πρόσωπο του Ιταλού στρατιώτη Αναστάζιο Αντριότι. Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, και μετά από μία ολιγόμηνη παραμονή μαζί του στην Αίγυπτο, στην αδελφή του πατέρα της, η Αντονέλλα και ο Αναστάζιο μεταβαίνουν, έπειτα από ένα εξαντλητικό ταξίδι, μέσω του Πειραιά, στην Ορεινή Μπόβα της Κάτω Ιταλίας, όπου κατοικούν οι δικοί του, και οι οποίοι την καλοδέχονται. Η αποδοχή από τη νέα οικογένεια της δίνει δύναμη, όμως τα καυτά ζητήματα του Νότου που αντιμετωπίζουν είναι αποκαρδιωτικά και πολύ απέχουν από τις συνθήκες στο βόρειο τμήμα της χώρας. Τα Ελληνόφωνα χωριά είναι κατεστραμμένα από αεροπορικούς βομβαρδισμούς, αποτέλεσμα της καταστροφικής μανίας του Μουσολίνι για τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους. Και οι ηρωικοί αυτοί άνθρωποι, πιστοί θεματοφύλακες, αγωνίζονται να επιβιώσουν διαφυλάττοντας την πολιτισμική κληρονομιά.

Βιβλίων Γη

Αν και καλοαναθρεμμένη, η Αθηναία Αντονέλλα, δεν παραδίδει τα όπλα. Δυναμική και πεισματάρα, αποδεικνύεται εργατική και υπεύθυνη. «Μόνο με αγώνα κατακτώνται τα όνειρα», δηλώνει. Βρίσκεται σε ένα εντελώς πρωτόγνωρο για εκείνη περιβάλλον, αλλά εξοικειώνεται με τις νέες συνθήκες και προσαρμόζεται. Το 1960 «η τύχη φλερτάρει με την αξιοσύνη» και το ζεύγος Αντριότι καταφέρνει με τις οικονομίες του να αποκτήσει την ιδιοκτησία της «Locanda Magna Grecia» και να αναβιώσει την αίγλη του παλιού Πανδοχείου.

Η Αντονέλλα ατσαλώνει το σώμα της και με μια αγέρωχη συμπεριφορά, παρά το εβδομηκοστό τρίτο έτος της ηλικίας της, χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της, εξακολουθεί με εφηβική ψυχή να δραστηριοποιείται δυναμικά. Συνυπάρχει στο Πανδοχείο με τους μόνιμους πλέον ενοίκους που έχουν επιλέξει να ζουν σε ένα ειρηνικό περιβάλλον, το οποίο διακόπτεται μερικές φορές από αναπόφευκτες στιγμιαίες διενέξεις. Δρουν όχι ως μονάδες, αλλά συλλογικά, παρά το γεγονός ότι είναι ετερόκλητες οντότητες. Πέντε δωμάτια κατειλημμένα από μεσήλικες, τον Μικέλε, τη Βερόνικα και τον Κλαούντιο, τον πάντρε Αλμπέρτο, τη Σεμπαστιάνα και τη Νινέτα. Αυτή είναι η «παρέα» των ενοίκων που συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία του Πανδοχείου με κάθε μέσον.

Το «ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ» είναι ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, ιστορικό, περιπετειώδες, ταξιδιωτικό και αισθηματικό. Ο αναγνώστης ταξιδεύει από τη γερμανοκρατούμενη Αθήνα το 1940-45,στην Ορεινή Μπόβα, στην Καλαβρία, το 1946 και τέλος στο Ρήγιο, το 1995-96. Γνωρίζει τους Γκρεκάνους της Καλαβρίας, οι οποίοι είναι απόγονοι του Πυθαγόρα στην Κάτω Ιταλία, τη Μεγάλη Ελλάδα. Τη Magna Grecia. Οδοιπορεί στα ελληνόφωνα χωριά που αποπνέουν έναν άλλο αέρα με τον υπέροχο πολιτισμό και την ιδιαίτερη κουλτούρα και ακούει τη γκρεκάνικη διάλεκτο. Πληροφορείται τα έθιμα της περιοχής και συμμετέχει με πλήθος κόσμου στις γιορτές ,όπως τη γιορτή του ξιφία, «του μονομάχου της θάλασσας», όπως το ονομάζουν. Τέλος, χορεύει την παραδοσιακή ταραντέλα σε έναν γρήγορο και αισιόδοξο ρυθμό.

Βιβλίων Γη

Η γόνιμη φαντασία της συγγραφέως σε συνδυασμό με τις ιστορικές γνώσεις, ως κινητήρια δύναμη, προσφέρουν ποιότητα λόγου και γραφής. Κρατάει γερά τα ηνία της πένας της, πάνω σε μία δυνατή πλοκή μέχρι τη τελευταία ακριβώς σελίδα, με τη γρήγορη ροή του λόγου, την ακριβή αποτύπωση της τοπικής διαλέκτου και την τροφοδότηση πληροφοριών. Χωρισμένη η μυθοπλασία σε δύο κύριους κύκλους και πολλά μικρότερα κεφάλαια, διευκολύνει την αναγνωστική απόλαυση. Πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές είναι σημαντικοί χαρακτήρες με ποικίλες δραστηριότητες, άριστα σκιαγραφημένοι. Κακοποιητικές συνθήκες επιφέρουν δεινά, αλλά τα αισιόδοξα μηνύματα υπερισχύουν και το «καλό πείσμα» αποδεικνύεται ζωογόνο με την τολμηρή ιδιοσυγκρασία και την ανιδιοτελή αγάπη να είναι ένα καλά φυλαγμένο οπλοστάσιο στη καρδιά.

Να θυμάσαι πάντα πως όταν είμαστε ανεπαρκείς απέναντι στον θάνατο, ανήμποροι στον έρωτα κι αναποφάσιστοι δεν φτουράει ζωή μέσα μας.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μίνωας

Η Νατάσα Μουτούση γράφει κριτικές και απόψεις σε βιβλία μυθιστορηματικής θεματικής και μπορείτε να τη βρείτε στο Facebook πατώντας στον σύνδεσμο εδώ.

Σχετικά Άρθρα