21 Ιουνίου 1913: Τάινι Μπρόντγουικ, η «τολμηρή ανθρώπινη μινιατούρα», η πρώτη γυναίκα που κάνει ελεύθερη πτώση με αλεξίπτωτο

Βιβλίων Γη

Γράφει η Μαρία Σιταρίδου-Τρουλάκη

Η  Τζώρτζια Άν Τόμσον γεννήθηκε στην κομητεία Γκράνβιλ της Βόρειας Καρολίνας στις 8 Απριλίου 1893. Ήταν πολύ μικροκαμωμένη κι έτσι της δόθηκε το παρατσούκλι «Tiny»  που την ακολούθησε σε όλη της τη ζωή. Παντρεύτηκε στα 12 και απέκτησε μια κόρη, τη Βέρλα, στα 13. Όταν ο σύζυγός της σκοτώθηκε σε ατύχημα, άρχισε να δουλεύει 14 ώρες την ημέρα σε ένα εργοστάσιο βαμβακιού  για να συντηρηθούν, η ίδια και η κόρη της. Το 1907, σε εκδήλωση καρναβαλιού της Βόρειας Καρολίνας, η Τζώρτζια είδε την παράσταση «The Broadwicks and their Famous French Aeronauts» (Οι Μπρόντγουικς και οι διάσημοι Γάλλοι αεροναύτες τους). Τα νούμερα εκτελούσαν άνθρωποι που ανέβαιναν στον ουρανό με αερόστατα και στη συνέχεια πηδούσαν έξω από αυτά με αλεξίπτωτα, προκαλώντας τον θαυμασμό των θεατών. Η Τζώρτζια εντυπωσιάστηκε και ρώτησε τον ιδιοκτήτη του θιάσου Τσαρλς Μπρόντγουικ αν μπορούσε να ταξιδέψει κι αυτή μαζί με το γκρουπ και να γίνει μέλος του περιοδεύοντος θιάσου κι εκείνος συμφώνησε να την προσλάβει.  Η μητέρα της τής επέτρεψε να φύγει, βάζοντας όμως  όρους.  Όπως  να αφήσει πίσω τη κόρη της Βέρλα και να στέλνει χρήματα για να τη βοηθήσει. Ο Μπρόντγουικ την εκπαίδευσε στην τέχνη του άλματος με αλεξίπτωτο και το 1908 την υιοθέτησε νόμιμα,  δίνοντάς της το επίσημο όνομα Tiny Broadwick (κυρίως για να διευκολυνθούν οι μετακινήσεις τους),  ενώ για τους πολυάριθμους θεατές έγινε «Το κορίτσι-κούκλα».  Ντυνόταν με φλοράλ φορέματα, με πολλά βολάν, έβαζε ροζ φιόγκους στα μπράτσα της, κορδέλες στα μακριά σγουρά μαλλιά της και ένα μπονέ στο κεφάλι της. Η Τάινι ήταν μόλις 15 ετών όταν πήδηξε για πρώτη φορά από αερόστατο,  το 1908. Περιγράφοντας τα συναισθήματά της αργότερα, είπε: «Σου λέω, γλυκιά μου, ήταν η πιο υπέροχη αίσθηση στον κόσμο!» Ήταν μια συγκίνηση που θα βίωνε για περίπου 1.000 φορές στη ζωή της.

Βιβλίων Γη

Τα αερόστατα από μπαλόνι θερμού αέρα ήταν επικίνδυνα. Μερικές φορές  έπιαναν φωτιά, παρασύρονταν από τον άνεμο ή ακόμα και συντρίβονταν. Η Τάινυ αποδέχτηκε αυτούς τους κινδύνους γιατί δε φοβόταν. Έσπασε μερικά κόκκαλα, προσγειώθηκε σε δέντρα και βάλτους, σύρθηκε από το αλεξίπτωτό της και μια φορά πήδηξε από ένα φλεγόμενο μπαλόνι. Πάντα όμως της άρεσε η περιπέτεια.

Από τα αερόστατα στα αεροπλάνα


Η Τάινυ και ο Τσαρλς Μπρόντγουικ ταξίδεψαν σε όλη τη χώρα με το μπαλόνι τους μέχρι το 1912 που άρχισε το θέαμα να χάνει τη δημοτικότητά του. Ευτυχώς, μια νέα ευκαιρία παρουσιάστηκε στην Τάινυ όταν συνάντησε τον διάσημο πιλότο Γκλεν Μάρτιν. Την είχε δει να πηδά από ένα αερόστατο και τη ρώτησε αν θα ήθελε να πέσει με αλεξίπτωτο από το αεροπλάνο του. Η Τάινυ συμφώνησε αμέσως να εργαστεί για τον Μάρτιν, του οποίου η εταιρεία αεροσκαφών εξακολουθεί να υπάρχει έως σήμερα και λειτουργεί με το όνομα Martin Marietta. 

21 Ιουνίου 1913 το πρώτο άλμα από το αεροπλάνο

Στο διάστημα της προετοιμασίας για το άλμα, ο Τσαρλς Μπρόντγουικ κατασκεύασε ένα αλεξίπτωτο από μετάξι για την Τάινυ.  Ήταν συσκευασμένο σε ένα σακίδιο προσαρτημένο σε ένα σακάκι με ιμάντες. Ένας σπάγκος στερεώθηκε στην άτρακτο του αεροπλάνου και υφάνθηκε μέσα από το κάλυμμα του αλεξίπτωτου. Όταν η Τίνι πήδηξε από το αεροπλάνο, το κάλυμμα σκίστηκε και το αλεξίπτωτό της φούσκωσε με αέρα.
Σε αυτό το πρώτο της άλμα, ο Μάρτιν ανέβασε το αεροπλάνο μέχρι τα 2000 πόδια και μετά η Τίνι άφησε τον μοχλό δίπλα στο κάθισμα που βρισκόταν έξω από το πιλοτήριο επιτρέποντάς του να πέσει από κάτω της. Το άλμα ήταν επιτυχές και προσγειώθηκε στο Γκρίφιθ Παρκ στο Λος Άντζελες, ανακηρύσσοντάς την την πρώτη γυναίκα που πέταξε με αλεξίπτωτο από αεροπλάνο. Μετά από εκείνο το πρώτο άλμα από το αεροπλάνο του Μάρτιν, η Τάινυ είχε μεγάλη ζήτηση σε όλη τη χώρα, και καταγράφηκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. Έκανε πτώση στη λίμνη Μίσιγκαν κι έγινε επίσης η πρώτη γυναίκα που έπεσε με αλεξίπτωτο  από υδροπλάνο.
Το 1914, στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, εκπρόσωποι της Στρατιωτικής Αεροπορίας  επισκέφτηκαν την Τάινυ στο Σαν Ντιέγκο και της ζήτησαν να επιδείξει ένα άλμα από στρατιωτικό αεροπλάνο. Εκείνη την εποχή, πολλοί πιλότοι του Air Corps είχαν σκοτωθεί και ο στρατός ήθελε από την Τάινυ να τους δείξει πώς να πέφτουν με αλεξίπτωτο από ένα αεροπλάνο με ασφάλεια. 

Βιβλίων Γη


Κατά τη διάρκεια της επίδειξης, η Τάινυ έκανε τέσσερα άλματα στο Βόρειο Νησί του Σαν Ντιέγκο. Τα τρία πρώτα ήταν επιτυχημένα, αλλά στο τέταρτο άλμα, ο σπάγκος του αλεξίπτωτού της μπλέχτηκε στην ουρά του αεροπλάνου. Λόγω των ισχυρών ανέμων, δεν μπορούσε να επιστρέψει στο αεροπλάνο. Αντί να πανικοβληθεί, η Τάινυ έκοψε τον σπάγκο, κάτι που την έκανε να πέσει κατακόρυφα προς το έδαφος. Διατηρώντας πάντα την ψυχραιμία της, τράβηξε το κορδόνι με το χέρι, αφήνοντας το αλεξίπτωτο να ανοίξει μόνο του. Αυτό έγινε ο πρόδρομος του “rip cord” και κατέδειξε ότι κάποιος που έπρεπε να εγκαταλείψει ένα αεροπλάνο εν πτήσει, δε χρειαζόταν κορδόνι σύνδεσης με το αεροσκάφος για να ανοίξει ένα αλεξίπτωτο. Ένας πιλότος θα μπορούσε να σωθεί πλέον με ασφάλεια, πέφτοντας από ένα φλεγόμενο ή κατεστραμμένο αεροσκάφος. Μετά από αυτό, το αλεξίπτωτο έγινε γνωστό ως το «σωσίβιο του αέρα».

Το τελευταίο άλμα της Τάινυ Μπρόντγουικ ήταν το 1922, όταν ήταν μόλις 29 ετών. Είχαν αρχίσει από νωρίς προβλήματα με τους αστραγάλους της, τα οποία την ανάγκασαν να συνταξιοδοτηθεί. Παρ’ όλα αυτά, δήλωνε: «Αναπνέω πολύ καλύτερα εκεί πάνω και είναι τόσο γαλήνιο να είμαι τόσο κοντά στον Θεό».
Η Tάινυ έλαβε πολλές τιμητικές διακρίσεις και βραβεία κατά τη διάρκεια της ζωής της.  Το 1964  έγινε επίτιμο μέλος της 82ης  Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας.
Πέθανε σε ηλικία 85 ετών και κηδεύτηκε στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας.
Ένα μεγάλο όνομα στην ιστορία του αλεξίπτωτου που έμεινε στη μνήμη για τη συνεισφορά της στην αεροπορία.







Σχετικά Άρθρα