Το Σμαραγδένιο Βουνό, Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου

Βιβλίων Γη

Γράφει η Δήμητρα Παπαναστασοπούλου

Λατρεύω τα ταξίδια στον χρόνο από παιδί. Ίσως γι’ αυτό ετούτη η γραφή της Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου με συγκινεί αφάνταστα, τη νιώθω και την ακολουθώ. «Σκέφτομαι πως η φαντασία ενός συγγραφέα, η ικανότητά του να γράφει μυθιστορήματα, είναι ελάχιστα ψίχουλα μόνο, που τα δανείζεται ίσως από εκείνη την κραταιά και άδηλη και αμετακίνητη και απροσπέλαστη φαντασία ή εξουσία όλων των αθέατων πλευρών της ζωής, που μας χρησιμοποιεί στα άγνωστα και απόκρυφα σχέδιά της».

Αφετηρία και θεμέλιο για το ταξίδι στον χρόνο είναι η αγαπημένη γενέθλια γη της Λήμνου. Από εκεί αρχίζουν όλα, εκεί περιστρέφονται, εκεί επιστρέφει για να εισπνεύσει τον ζωογόνο αέρα της δημιουργίας. Εκεί πηγαίνουν να τη συναντήσουν όλοι οι ήρωές της -τα δικά της δημιουργήματα της ψυχής- και νιώθει ότι συνεχίζουν να ζουν πέρα από τα βιβλία της, μα πάντα στη δική της φαντασία.

Βιβλίων Γη

Η αγαπημένη συγγραφέας, σ’ αυτό το τελευταίο πόνημά της, ανοίγει την ψυχή της, μας φανερώνει την απόλυτη ένωσή της με τους ήρωες των βιβλίων της που έγιναν μέρος της δικής της ύπαρξης  «πόσες νύχτες έμεινα ξάγρυπνη να κοιτάζω το πλοίο που έφευγε με τον Κωνσταντάκη μέσα από τον Πορφύριο να σπαράζει στην ακτή…»

Την έχει συνταράξει η Βασιλεύουσα, κι όχι μόνον η Άλωσή της, και τώρα κυριαρχεί και πάλι, τη βαδίζει πετώντας, θρηνώντας, πονώντας λυτρωτικά για την δική της ισορροπία. Τριγυρνά στους δρόμους, στο παλάτιο, στον ναό της Αγίας του Θεού Σοφίας, «στα ματωμένα τοπία, αυτά που κρύφτηκαν στις πτυχές του χρόνου και μόνο κάποια πλάσματα απελπισμένα και ρέμπελα σαν τον ποιητή μπορούν να δουν», ζει ξανά και ξανά την ιστορία μέσα από την ίδια και τους πρωταγωνιστές- «τους νεκρούς που δεν είναι νεκροί».

Το Σμαραγδένιο βουνό είναι η λογοτεχνική ψυχή της συγγραφέως, το ανέβασμά της συν τω χρόνω, η κατάκτηση της γραφής, της ποίησης και της εκπληκτικής τέχνης της μυθοπλασίας που τη χαρακτηρίζει.

Διάβασα τούτο το αριστούργημα της Μαρίας Λαμπαδαρίδου-Πόθου συνεπαρμένη ως την τελευταία λέξη. Είναι ένα βιβλίο γεμάτο από τη ζωή και τις ανάσες της, όπως εκείνη επιλέγει να μας τη φανερώσει, μέσα από τα πρόσωπα των δημιουργημάτων της.

Ξέρω ότι το έγραψε σαν να πρόκειται για το τελευταίο της, διέκρινα τους πολλαπλούς αποχαιρετισμούς και τις υποσχέσεις για την επανένωση στον κόσμο του Φωτός, αλλά εγώ ελπίζω στο επόμενο.

Βιβλίων Γη

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη

Σχετικά Άρθρα