Καπράγια, Πέμη Γκανά

Βιβλίων Γη

Γράφει η Σοφία Σιγάλα, Στην Καπράγια τα κορίτσια παντρεύονται νωρίς, εκεί γύρω στα δεκατέσσερα και σύντομα αρχίζουν να γεννοβολούν το ένα κουτσούβελο πίσω από το άλλο και το χαμόγελο σταδιακά χάνεται. Κι έπειτα μαυροντύνονται και πριν το καταλάβουν ρυτιδιάζουν τα πρόσωπά τους και η ζωή τους φεύγει σιγά σιγά και χάνεται, και δεν μένει τίποτα πια να θυμίζει τα ανέμελα παιδιά που ζήσαν κάποτε σε ένα βράχο που τον είπαν Καπράγια». Μα και τα παιδιά αυτού του τόπου γεννιούνται και δείχνουν το σημάδι της ζωής μετά από λίγο, σαν ξεχασμένα,…